نوروز

سال هاست در چنین روزی نه به خاطر روزهایی که خط خورده اند بلکه به خاطر شب هایی که ندیده ام دانه به تسبیه انداختم
سال هاست که در انتظار چنین روزی تمام کلاغ های شوم را شماره شماره می کنم .
سال هاست در چنین روزی رفت وآمد تمام ماشین های دود زا را از دفترچه ی کوچه ی محله مان پاک می کنم .
سال ها ست که در چنین روزی تمام آدمهایی که بی مهابا ، در دل یکدیگر جا خالی میکنندا تک تک می شمارم.
سال هاست که از غمگنانه ترین لحظه ای که انسان با آن زاده می شود ، من هم زاده می شوم .
سال هاست که بی هیچ منتی از دریچه ی کوچک قلبی که هر لحظه امکان ایستادنش در پشت چراغ های قرمز تاپ تاپ میکند ، من تیک تاک می کنم .
و اما سال هاست که من آوازی را در خود زمزمه میکنم که سال هاست آوازش را بادها با خود زمزمه میکنند.
سال هاست که می خواهم در خانه ی تو جا خالی کنم ، ولی سال هاست که تو در خانه ی من جا پر کرده ای .
سال هاست که در انتظار بردن کوچکی از دل تو بی هیچ سهمی در دلم سهمی پر کرده ای .
و امسال نیز که بی هیچ سال گردی ، از سال های پیش می گذرد
من به دنبال سال های پیش می گردم. تو به سال پیش می خندی .
وه که چه سال خوش خرامی ست ، این سال . هر چند که در خانه ها مان نمی بینم آن چند ماهی خوش لباس را در آب ، لیک در خیالم رنگ می بازد آن پولک آفتاب خورده ی قرمز ماهی تنگ
را . و به خودم می گویم
بَه، چه سالی ست این سال .
سال هاست که می گذرد ، و من بی هیچ بهانه ای در انتظار سال بعد به خوش اقبالی خود حساب باز می کنم .
و این سان با هر بهانه ای خود م را به سال بعد سنجاق می کنم .
و آرزوهایم را به هفت سین وصله می کنم .
جهانی عاری از خشونت
بهاری عاری از جنگ
زمینی به وسعت تمام آدم ها
دنیا یی برای کودکان شاد
آسما نی برای مادران پاک
و دشت هایی برای پدران سر سبز .

نوروز خوش خرام و دل نشین باد
1388
کارن